ميتوان تنها بود در دور دست
ميتوان با ياد دوست بود در دوردست
ميتوان باقي ماند در سكوت دور دست
ميتوان عشق را ديد در دور دست
امیر از نوع عزیزی
ميتوان تنها بود در دور دست
ميتوان با ياد دوست بود در دوردست
ميتوان باقي ماند در سكوت دور دست
ميتوان عشق را ديد در دور دست
امیر از نوع عزیزی
salam dostan motasefaneh man dobareh dar hend majboram finglishi tayp konam albateh ta modati keh sistemamro mojahaz beh manitor konam khob ma felan dargir jam kardan 1 ekip khob hastim ta shayad betonim 1 groh theatre dashteh bashim ta shayad dobareh betonim thatre car konim ama inja hich thatre ya salon namayesh khobi nadareh va ma ehtemalan majbor shim dar khaneh beh tamrin theatre bepardazim dar har hall inja ham mesleh iran thatreha bedoneh ja va makanan (albateh in ghazeieh maleh shahrestanihayeh azizeh )keh bayad barayeh jayeh tamrin baazan eltemas masolin konand akhiran modir mohtaram ershad hamedan change shodan va MRseied agha hoseini jaygozin shodand az khobihayeh modiran ghabli ershad hamedan mesleh aghayeh sofi ,esmaeeli,va ahayeh shah hoseini nabayad ghafel shod va inkeh bayad begam modir jadid ershadeh hamedan shahkarist dar jahat entekhab modir ishan moyeh boland asin kotah vah vah vah tashrif darand hata sar tamrin bacheha keh mikhastand beran (tamrini keh goya aghayan astinhaii balatar az moch va zir aranj dashtand)ba didan astinha come back shodeh va az didan inkar sarfeh nazar kardeandbayanieh hayeh zyadi farmodand keh sar forsat bayad baraton tayp konam ok felan bay va in dastan edameh darad
خب دوباره وقت آن شد که به غربت بی انتهای خود باز گردم(سه شنبه ۶:۲۰ دقیقه صبح)
و تالار را به خرابه بودنش وا نهم و اداره ارشاد را با رئیس بزرگوارش که باسخنان گهربارش نفس تاتریها و موسیقاییها و سایرین را میگیرد ومسولین فهیم هنر کشورمان و هنرمندانی که همواره چون کوه به جایه پشت هم بودن سد راه میشوند و بودجه هایه کلان گم گشته و سالنهایه بی رونق تاتر و سینمای آلوده به انواع ویروسها
بعله نمیدانم دلم برایه چه تنگ شود که نخندید تنها آنچه جا میماند دوستانی هستند که میدانم همیشه دوست من خواهند بود
عاشقان بغض فرو داده هنر مملکتمان که برخی در گوشه خانه هایشان منتظر شنیدن خبر مرگ هنر نشسته اند و بی صدا میگریند آنهایی که غرورشان اجازه نمیدهد باج دهند و دیگرانی که شاید بیشتر از من دلشان میسوزد و سالهاست رفته اند
